Kurs XHTML 1.0 - część trzecia
Logiczna struktura dokumentu (2)
Cytaty
W XHTML można wyróżnić cytaty na kilka sposobów. Pierwszym z nich jest cytat dużej parti tekstu, jako oddzielnego bloku. Do takiego zadania służy znacznik <blockquote>.
<blockquote><p> Polały się łzy me czyste, rzęsiste,<br /> Na me dzieciństwo sielskie anielskie,<br /> Na moją młodość górną i durną<br /> Na mój wiek męski, wiek klęski;<br /> Polały się łzy me czyste, rzęsiste...<br /> </p></blockquote>
Dwa pozostałe sposoby cytowania to sposoby inline. Pierwszy służy do cytowania krótkiego tekstu, drugi do dłuższego. Jeśli chodzi o cytowanie praktycznie się oba od siebie nie odróżniają, jednak ten drugi służy również do zaznaczania źródła, skąd cytat pochodzi. Pierwszy to <q>, a drugi to <cite>.
<blockquote><p> Polały się łzy me czyste, rzęsiste,<br /> Na me dzieciństwo sielskie anielskie,<br /> Na moją młodość górną i durną<br /> Na mój wiek męski, wiek klęski;<br /> Polały się łzy me czyste, rzęsiste...<br /> </p></blockquote> <p><cite>Adam Mickiewicz</cite></p>
Skróty
W języku używa się setek akronimów i skrótowców. XHTML również przewiduje możliwość specjalnego oznaczenia takich elementów tekstu. Można używać oddzielnych oznaczeń zarówno zwykłych skrótów, jak i akronimów. Zazwyczaj jednak używa się tylko oznaczenia skrótów. Są to tagi <abbr> i <acronym>. Jednak samo oznaczenie zazwyczaj nie wystarcza. Można wtedy wykorzystać parametr title i przypisać mu tekst, który ma się pojawić po najechaniu kursorem na tekst.
<p>Często używa się skrótu <abbr title="In My Opinion">IMO</abbr>.</p>
Inne atrybuty tekstu
Istnieje jeszcze kilka innych znaczników, stosowanych do wyróżnienia tekstu i nadania mu konkretnego typu. Są to między innymi: bloki tekstu preformatowanego, definicje czy adresy.
Gdy zachodzi potrzeba wstawienia tekstu preformatowanego wystarczy użyć znacznika <pre>:
<pre> To jest tekst preformatowany, w którym wszystkie spacje i znaki nowej linii są zachowywane. </pre>
Chcąc umieścić na stronie adres użyjmy znacznika <address>:
<address> Jan Kowalski<br /> ul. Nieznana 23<br /> 99-999 Miejscowość<br /> </address>
Kody źródłowe programów i skryptów oznacza się przy pomocy znacznika <code>:
<code>for(i = 0; i<= 20; i++) { printf("OK"); }</code>
Wyjaśniając czytelnikom, na przykład co mają wpisać jeśli program ich o to poprosi, warto użyć znacznika <kbd>:
<p>W okienko dialogowe należy wpisać <kbd>abcde</kbd>.</p>
Wyniki działania skryptu lub programu publikuje się przy pomocy znacznika <samp>:
<p>Po zakończeniu działania programu pojawi się napis: <samp>Zakończono poprawnie</samp>.</p>
Szczątkowe formatowanie wyglądu
W XHTML jest możliwość formatowania tekstu. Jest ona jednak bardzo ograniczona, dlatego, że większość rzeczy powinna być formatowana przy pomocy stylów CSS. Pozostały tylko tagi, które są niezbędne do zachowania odpowiedniego wyglądu, nawet w przeglądarkach nie akceptujących CSS. Tymi znacznikami są:
- pogrubienie tekstu - <b>
- pochylenie tekstu - <i>
- wyróżnienie tekstu - <em> (element posiada znaczenie semantyczne - akcent)
- silne wyróżnienie tekstu - <strong> (element posiada znaczenie semantyczne - silny akcent)
- wyświetlenie tekstu przy pomocy czcionki monotypicznej - <tt>
- powiększenie tekstu - <big>
- pomniejszenie tekstu - <small>
- indeks górny - <sup>
- indeks dolny - <sub>
<p>Normalny tekst, <b>pogrubiony tekst</b>, <i>pochylony tekst</i>, <em>wyróżniony tekst</em>, <strong>silnie wyróżniony tekst</strong>, <big>większy tekst</big>, <small>mniejszy tekst</small>, x<sup>2</sup>, a<sub>2</sub></p>
Powyższy przykład powinien zostać tak zinterpretowany: Normalny tekst, pogrubiony tekst, pochylony tekst, wyróżniony tekst, silnie wyróżniony tekst, większy tekst, mniejszy tekst, x2, a2.
