Jak to działa?
Na początku ładowane jest jądro systemu do pamięci. Dokonuje tego bootloader. Bootloader przekazuje także jądru parametry startu tj. partycja główna, tryb graficzny oraz nazwę programu inicjującego start. Po załadowaniu tych kilkuset kilobajtów, tak, tak, tylko kilkuset kilobajtów, do pamięci rozpoczyna się faktyczny proces startu systemu. W jądrze zawarte są procedury obsługi klawiatury, myszy, dysków, pamięci oraz wszystkie inne funkcje potrzebne do funkcjonowania systemu. Sprawdzane i montowane są partycje, na początku główna, potem pozostałe. Następnie uruchamiane są demony. Po uruchomieniu demonów pojawia się komunikat logowania. Po wpisaniu swojego loginu i hasła oraz po jego przyjęciu przez system można pracować bez problemu z systemem.
Urządzenia
Jak wiadomo między każdym urządzeniem w komputerze lub współpracującym z nim a systemem musi istnieć komunikacja. Taką linią komunikacyjną jest plik urządzenia. Nie jest to zwykły plik w którym można coś zapisać. Pliki urządzeń dzielą się na dwa rodzaje: blokowe (oznaczane literą "b") oraz znakowe (oznaczane literą "c"). Urządzeniami blokowymi są dyski, dyskietki, pamięci, zaś urządzeniami znakowymi są wszystkie porty, interfejsy sieciowe, myszy, klawiatury oraz konsole tekstowe. Różnica między tymi rodzajami urządzeń jest szybko zauważalna. W urządzeniach blokowych dane są zapisywane, natomiast w urządzeniach znakowych dane po ich przejęciu przez rzeczywiste urządzenie są tracone. Dzięki takiemu rozwiązaniu problemu związanego z komunikacją z urządzeniami z poziomu linii poleceń możemy wysyłać tekst do drukarki, niekoniecznie zawarty w pliku, oraz coś, co jest bardzo często wykorzystywane, czyli tworzenie obrazów tzw. image'ów partycji czy dyskietek. Wystarczy wpisać: cp /dev/fd0 /home/user/floppy.img. Po wykonaniu takiej komendy powinniśmy otrzymać plik zawierający wszystkie dane z dyskietki oraz jej bootsektor i tablicę partycji. Taka czynność to wykorzystanie niskopoziomowego dostępu do urządzenia czyli tzw. tryb RAW. Odwrotną operację, czyli zapisanie obrazu na dyskietkę, np. mini dystrybucji Linuksa, można wykonać kilkoma poleceniami: cp /home/user/floppy.img /dev/fd0 lub cat /home/user/floppy.img > /dev/fd0 ewentualnie dd if=/home/user/floppy.img of=/dev/fd0 bs=512 sync=conv; sync. Tak samo jak tę operację, operację utworzenia obrazu dyskietki można wykonać analogicznymi komendami. Poniżej podaję nazwy najczęściej spotykanych urządzeń, ich typ oraz faktyczny element którego dotyczą:
| Urządzenie (/dev/) | Typ (B - blokowy, C - znakowy) | Rzeczywiste urządzenie, którego plik dotyczy |
| hda, hdb, hdc, hdd, hda1, hda2... | B | Dyski twarde IDE oraz partycje na nich |
| sda, sdb, sdc, sdd... sda1, sda2... | B | Dyski twarde SCSI oraz partycje na nich |
| fd0, fd1... | B | Stacje dyskietek |
| ram0, ram1, ram2... | B | Ramdyski |
| loop1, loop2... | B | Urządzenia zwrotne do których można podmontować zamiast dysku jego obraz |
| eth0, eth1... | C | Karty sieciowe |
| tty0, tty1... | C | Konsola tekstowa |
| lp0, lp1... | C | Port równoległy, czyli najczęściej drukarka lub skaner |
| ttyS0, ttyS1... | C | Port szeregowy RS232, czyli najczęściej mysz |
| vcs0, vcs1... | C | Plik, w którym przechowywana jest zawartość tekstu wyświetlanego na konsoli |
Montowanie
Aby moć skorzystać z jakiejkolwiek partycji, dysku, czy dyskietki należy je najpierw zamontować czyli uczynić jej zawartość widzialną dla użytkownika. Montowanie partycji potrzebnych do uruchomienia systemu (ale nie tylko) odbywa się automatycznie podczas jego startu. Natomiast dyskietki i CD-Romy musimy montować samodzielnie. Co prawda istnieje mechanizm automount, który automatycznie montuje nowo włożone nośniki, ale ja osobiście go nie polecam.
